Jonge mannen en zelfmoord

Door Harm_H op donderdag 8 november 2018 21:30 - Reacties (26)
Categorie: Motivatie, Views: 4.274

Disclaimer: Dit is mijn persoonlijke mening. Ik ben geen hulpverlener en geef geen medisch advies. Zit je met zelfmoordgedachten? Chat alsjeblieft met de mensen van 113.nl

Edit: naar aanleiding van de reacties
In de oorspronkelijke blog staan allerlei externe factoren. Belangrijk(er) is ook om intern te kijken.
Hoe kan je geholpen worden om:
• Minder eenzaam te zijn?
• Een realistischer beeld van de werkelijkheid te krijgen?
• De stroom aan prikkels te verminderen?
• Weerbaarder te worden in grenzen aangeven?
• De illusie van uitzichtloosheid te doorbreken?

Meer over deze verdiepingsvragen binnenkort. Hieronder de oorspronkelijke blog


Eerlijk gezegd twijfelde ik sterk om deze blog überhaupt te plaatsen. Iets met "Most people can't handle the truth", "dit ligt te gevoelig", tot "ik ga zwaar beledigd worden" en de ban hamer. Of erger nog, ik versimpel de problematiek en doe de slachtoffers geen eer aan (dit laatste zou kunnen, hoor graag waarom).

Dit is mijn ongezouten visie hierop - laten we deze verontrustende trend omkeren.

Grafiek 2017

Zelfmoord zit in de lift. Het is niet iets wat alleen voorkomt bij beroemdheden als Avicii, Robin Williams en Aaron Swartz. De cijfers: vorig jaar ontnamen in Nederland totaal 1917 mensen zichzelf van het leven. Dat zijn er 5 per dag. Tweederde mannen1. Doodsoorzaak #2 onder jongeren van onder de 30 - meer dan bijvoorbeeld kanker en verkeer. Mensen vragen zich af waarom jonge mensen meer zelfmoord plegen. Zelfs de politiek en media weten het niet.

Schulden
Een inkopper. Er is een democratische (= recht van de massa) trend om jongeren in de schulden te krijgen. Binnen enkele jaren hebben we: geen basisbeurs, verhoogde rente en binnenkort een BKR registratie. Ik heb medelijden met studenten, want ik zie hoe jonge mensen zich voor basale zaken te zwaar in de schulden moeten steken. Een studie? Duur. Een huis? Onbetaalbaar.

Advies: vraag 3500 bruto startsalaris na je studie, of als mbo vakman 40 euro per uur


Arbeid
Goed, 'een baan voor het leven' is niet meer realistisch, maar je hebt in je studie het beste beentje voor gezet. Dan kom je bij het volgende opstakel, werk:
Gevuld met teveel zeikende oude lui (oh oh). Waarbij elke vorm van verandering meer barrières creëert dan de noordzee duinen heeft. Geloof je me niet? Test het zelf!
Stel iets voor en het antwoord is "nee, tenzij..." (bij een oud iemand), of "ja, tenzij..." (bij een jong iemand).

Advies: ga voor je mentale gezondheid werken bij een jong bedrijf


Respect
De meeste jonge mannen zijn niet vies van hard werken. Sterker nog, ze doen het graag als ze er voor worden gewaardeerd. In onze cultuur worden opofferingen niet meer gewaardeerd. Alles wat een man doet wordt van hem verwacht en wat een vrouw doet is bijzonder. De participerende zesjescultuur: "als je meedoet ben je al een winnaar" en "je best doen is goed genoeg". Zo werken veel mannen niet - die willen ergens voor strijden en beloond worden.

Succesvol zijn wordt aanschouwd met jaloezie, afgeschilderd als geluk of toebedeeld aan externe factoren zoals je omgeving en privileges. Mensen hebben erkenning nodig als zuurstof. Als je deze zuurstof lang genoeg ontneemt - of erger: je geeft ze het idee dat ze het niet verdienen - dan stikken ze. Een man zelf is namelijk al tevreden met weinig, en toch ploeteren ze door.. voor wie? En wat krijgen ze terug?

Advies: waardeer je mede-man iets meer


Feminisme
Mannen voelen zich (en zijn?) derderangs burgers, na vrouwen en kinderen. Mannen waren altijd al 'disposable' - en tegenwoordig - zonder erkenning. Na je huwelijk kan je elke dag wakker worden naast een vrouw die elk moment kan besluiten je leven kapot te maken - om je kinderen, huis en geld af te nemen. De helft van alle zelfmoorden zijn dan ook gescheiden personen.

Een cultuur waar emotionele labiliteit verheerlijkt wordt, 70%2 van de scheidingen geïnitieerd wordt door vrouwen en er steeds meer gebroken kinderen wonen bij alleenstaande moeders3 die denken dat ze beter af zijn zonder de vader ("you go girl!").

Advies: maak scheiden weer een schande


Toekomst
Een echte man die slaat zich erdoorheen en trekt zich niets van bovenstaande aan! Voor een mooie toekomst zet je de schouders eronder! Helaas is die niet rooskleurig, eerder een tint van grijs tot pikzwart. Klimaatverandering gaat deze verzuipen. Het voelt als werken aan Atlantis voordat deze zinkt.
Niet meer vliegen? "Vlieg op!"
Maximaal 1 dag per week vlees eten? "Ga zelf gras eten!"
Deze generatie gaat de gevolgen meemaken. Al 30 jaar doet men hypocriet alsof ze om de toekomst geven. Onder de streep gebeurt er veel te weinig. Toegegeven, beginnen bij jezelf is hard werken en zet letterlijk weinig zoden aan de dijk, tegelijkertijd blijft gezamenlijke actie uit. Daarom geen medelijden maar actie a.u.b.!

Advies: politiek - ga eens serieus CO2 beprijzen met ¤150 per ton4 op het eindproduct5 - dan komen de oplossingen vanzelf


Ten slotte - en de mannen zelf? Hebben die geen eigen verantwoordelijkheid?
Is er niet iets wat de mannen zelf kunnen doen? Jazeker. Mannen moeten meer samenzijn en openzijn met mannelijke leeftijdsgenoten. Zonder vrouwen. Klussen. Poker. Vissen. Gamen. Handwerk. Whatever.

Eletric Shock 3

Zelfmoord doet me denken aan het experiment met de hond die willekeurige stroomstoten kreeg. Binnen de kortste keren was die namelijk depressief. In tegenstelling tot een andere hond die ook stroomstoten kreeg, maar die een knop kon indrukken om deze te stoppen. Controle - of juist het verlies daarvan - over je leven is een belangrijke factor bij depressie en zelfmoordgedachten. Met deze controle kun je de initiële pijn niet voorkomen, de daaropvolgende pijn wel. Jij bent de baas over je eigen leven. Er valt dus zeker iets te zeggen voor weerbaarheid, 'nee' zeggen en leven voor jezelf.

Voor onszelf opkomen.

Een oplossing kan dus zijn controle krijgen over de pijn en deze kunnen stoppen. Welke 'pijn' is dit? En hoe stop je deze?
Hoe oefen je controle uit op je eigen leven die steeds reactiever wordt - in plaats van proactiever?

Over welke 'elektrische schok' hebben jonge mannen geen controle meer?

Eletric Shock 2


Bronnen:
1. "tussen de 10 en 30 jaar. In deze leeftijdsgroep overleden 276 mensen aan zelfdoding. Daarmee kwam die doodsoorzaak vaker voor dan kanker, hart- en vaatziekten of verkeersongevallen op de weg."
https://www.113.nl/cijfers-zelfdoding-nederland
2. "Table 1 shows that women accounted for 69% of the breakups of heterosexual marriages, consistent with the approximately two thirds of divorces wanted by wives reported in other studies "
http://web.stanford.edu/~mrosenfe/Rosenfeld_gender_of_breakup.pdf
3. "Naar een half miljoen Alleenstaande Ouders"
https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2008/36/naar-een-half-miljoen-alleenstaande-ouders-in-nederland
4. "carbon prices to ¤150 per tonne ... if the EU is to meet its decarbonisation goals by 2050"
https://www.euractiv.com/section/climate-environment/news/yvo-de-boer-put-150-per-tonne-price-on-carbon/
5. "The carbon tax would be levied both on domestically produced and imported products in the EU."
https://www.ce.nl/publicaties/download/1867
(koolstofbelasting op eindproducten zodat "Made in China" minimaal net zo zwaar belast wordt!)

Volgende: De term 'duurzaam' 15-06 De term 'duurzaam'

Reacties


Door Tweakers user TerraGuy, donderdag 8 november 2018 21:54

En/of:

* Eenzaamheid -> minder sociaal met vrienden / familie omgaan en meer online/digitaal en daardoor vereenzamen. Wel veel doen maar minder écht contact, kunnen zijn wie je bent.

* Vertekend beeld van de werkelijkheid gekregen -> door alle films, series, sociale media, reclame etc krijg je allerlei beelden over perfectie door, over wat je zou moeten kunnen, over hoe perfect romantisch relaties zouden moeten zijn en perfect zonder eraan te hoeven werken etc. Dit in schril contrast met de werkelijkheid. Veel mensen hebben moeite met de werkelijkheid omdat er zoveel onwerkelijkheid om ons heen is.

* Oververmoeid/burnout door een continue stroom aan prikkels door mobiel/social media/reclame en steeds over de grenzen gaan. Kan uit ervaring vertellen dat ik na een burnout een hele poos verleidelijk naar de dichtstbijzijnde spoorrails heb staan kijken om maar van de ellendigheid af te zijn. Gelukkig op tijd de juiste mensen om mij heen gevonden.

Door Tweakers user Harm_H, donderdag 8 november 2018 22:08

Heftig @TerraGuy. Dank voor je reactie.

Wat betreft de toegenomen stroom aan prikkels lijkt me dat een essentiële aanvulling. Zijn er manieren om daar beter mee om te gaan? (ik heb bijvoorbeeld al mijn notificaties uitgezet)

Er komt steeds meer onderzoek dat onze hersenen inderdaad moeilijk onderscheid kunnen maken tussen fictie en non-fictie. Intense beelden, photostop foto's of Hollywood illusies gaan onbewust toch als 'echt' door. In die zin moet ik nog accepteren dat 'goed genoeg'... goed genoeg is.

Recent hoorde ik ook dat perfectionisme hierin, eigenlijk imperfectionisme is. De lat zo hoog leggen dat deze onhaalbaar is. En zelfs als deze hoge lat miracleus gehaald wordt, dan zullen er altijd zaken fout zijn gegaan = niet perfect = niet tevreden. In het verlengde ligt daarbij ook 'écht contact', want dat is eng, gevoelig en kwetsbaar.

[Reactie gewijzigd op donderdag 8 november 2018 22:20]


Door Tweakers user matroosoft, donderdag 8 november 2018 22:24

Zitten een paar goede punten tussen!

Door Tweakers user Smuggler, donderdag 8 november 2018 22:36

Vind het erg dat je de schuld lijkt te leggen bij de depressieven zelf.
Depressief zijn is en staat van je hersenen waar je geen directe invloed op hebt.
Ook al die kleine tips van jou gaan echt niet helpen.

Meer loon vragen: voor jou 10 anderen die het wel voor minder doen.
Ja voor een jong bedrijf werken: als je depressief bent is verandering echt eng. het gaat al slecht dus elke kans dat het nog slechter kan gaan wil je voorkomen (zo werkt het brein).

Een echte man die slaat zich erdoorheen en trekt zich niets van bovenstaande aan! Voor een mooie toekomst zet je de schouders eronder!: iemand die depressief is trekt zich juist alles aan, dat verander je niet zomaar.

Probleem: Vaak wordt er om hulp geschreeuw bij die mensen dat ze het niet meer aankunnen.
Wij moeten die hulp geven hoe dan ook. en niet zoals nu vaak gebeurd kastje muur zoals:
Iemand die depressief is met geld problemen. (niet gek volgens je eigen verhaal).
Deze persoon kan geen psychologisch hulp krijgen omdat de oorzaak geld is.
Deze persoon krijgt ook geen geld hulp omdat ze verwijzen naar de psychologische problemen
(bovenstaande is een usecase die helaas vaak voorkomt en ik ook van dichtbij heb meegemaakt).
We moeten zorgen dat mensen met een hulp behoefte niet in een zwart gat vallen maar gewoon op de maatschappij kunnen leunen. Dat is er echt mis. en op dat onderwerp (psychische gezondheidszorg) wordt al 6 jaar extreem bezuinigd).
Samen met de sociale en economische druk op mensen onder de 30 lijkt me dat niet verwonderlijk dat steeds meer mensen de oplossing zelfmoord als beste oplossing zien. Niet alleen voor hunzelf maar ook voor hun omgeving. Ze zien zichzelf namelijk al last met al hun problemen en denken dat de wereld (in elk geval op dat moment) beter af is zonder hun.

Het is als gezond persoon moeilijk om je te verplaatsen in de gedachtegoed van een depressief persoon, zelf als je het eerder zelf hebt meegemaakt. Veel van deze mensen zijn gewoon geholpen met praktische oplossingen en emotionele steun. Vraag het ze eens, en dan niet kort wat ze willen niemand tot last zijn maar vraag gewoon goed door. Waarschijnlijk kan je het ze niet geven, (werk, zak geld, vriendin, huis om in te wonen, geen schulden, geen pesters). En vaak een combinatie van 3 of 4 van die dingen. Mensen besluiten meestal niet om zomaar voor een trein te springen, zij hebben dat plaatje al 100den keren afgespeeld in hun hoofd en wegen alle voor en nadelen tegen elkaar af voor hunzelf en anderen. Uiteindelijk bereikt het rekensommetje een definitie spring actie. helaas....

We kunnen ook iets doen met deze boodschap en voorkomen dat meer mensen deze boodschap willen sturen. door ze te helpen zodra ze daarom vragen ipv een andere kant op kijken als het moeilijk lijkt te worden.

Door Tweakers user TerraGuy, donderdag 8 november 2018 22:41

Ik ben ondertussen van fb af, mediteer (ademhalingsmeditatie & qigong-meditatie) om de prikkels te verwerken en in te zien wat nu eigenlijk van belang is en wat niet. Verder haptotherapie om gevoel en geest op één lijn te krijgen, mijn gevoel serieus nemen ipv wegduwen omdat het niet zou passen of dat ik mensen onwelgevallig zou zijn ofzo. Dat is ook écht contact, aangeven dat je je ergens niet prettig bij voelt, dat je bang wordt, of juist blij etc. Dat is inderdaad kwetsbaar zijn, en paradoxaal genoeg werkt dat erg krachtig als je je kwetsbaar opstelt naar anderen :)

"Na je huwelijk kan je elke dag wakker worden naast een vrouw die elk moment kan besluiten je leven kapot te maken - om je kinderen, huis en geld af te nemen. De helft van alle zelfmoorden zijn dan ook gescheiden personen.

Een cultuur waar emotionele labiliteit verheerlijkt wordt, 70%2 van de scheidingen geïnitieerd wordt door vrouwen en er steeds meer gebroken kinderen wonen bij alleenstaande moeders3 die denken dat ze beter af zijn zonder de vader ("you go girl!").

Advies: maak scheiden weer een schande"

Ik ben nooit getrouwd geweest, wel in een 'perfecte relatie' gezeten die van het één op het andere moment voorbij was zonder dat ik iets zag aankomen. Ik was er totaal kapot van: hoe kon zij mij dit aan doen? Waarom maakt zij mij zo kapot?

Fast forward na een cursus Verbindende Communicatie, boeken als Verslaafd aan liefde/Bevrijd door liefde denk ik daar heel anders over. We communiceerden nauwelijks over wat er écht leefde in ons, ook al waren we veel samen en praatte we veel. We hadden naïeve ideeën over hoe een relatie zou moeten zijn, gebaseerd op ideeën en fantasieën ipv werkelijkheid. We wisten nauwelijks wat er in onszelf leefde, waar we waarde aan hechtten, laat staan dat we dat konden communiceren naar elkaar. We waren niet voorbereid op verandering, terwijl álles in het leven continu verandert, niks blijft hetzelfde. Kortom, we misten een hoop tools om een relatie tot een succes te maken. Ikzelf ben daar net zo 'schuldig' aan als zij, al zou ik niet van schuld spreken, onwetendheid is het meer.

Nu was die relatie niet zo lang dat er ook al sprake was van kinderen, krap aan samenwonen, ik kan me voorstellen dat als je al jaren samenwoont, een huis gekocht hebt, kinderen erbij, dat de klap dan veel harder aankomt. De essentie is vaak echter hetzelfde: gebrek aan communicatie, échte, diepgaande, continue communicatie. Leer dat! Leer allereerst jezelf kennen, weet wat speelt in jou, gevoelens, etc. Als je niet weet waar je zelf behoefte aan hebt, wat je voelt, hoe kun je dan aangeven wat je wilt aan anderen/je partner?
Daarna op een manier communiceren die werkt, zoals Verbindende Communicatie of iets in die richting. Dan is de kans dat je vrouw na je huwelijk 'plots' verdwenen is ook nihil geworden, want je relatie wordt een stuk sterker of je ziet al mijlenver aankomen dat het niet gaat werken en dan is de klap vele malen minder hard. :)

Toevallig een vriendin van mij die recent maar eens relatietherapie is gaan doen. Na 10-12 relaties is ze het zat dat het nooit werkt. Ik vroeg haar naar hoe het was: alsof de schellen van m'n ogen vielen, zei ze; ze dacht dat ze wel wist hoe relaties zouden moeten werken maar na een paar sessies ziet ze in dat ze nog zoveel níet wist, en hoe bevrijdend het kan zijn om een goede therapeut feedback te horen geven en te merken dat het heel nuttig is.

Nog een laatste overdenking: mijn ouders en meer familie hebben een relatie die niet echt veel voorstelt. Ze zijn nog getrouwd, dat heeft zeker z'n voordelen, maar misschien zou het ze goed gedaan hebben als ooit waren gescheiden en daar lessen uit getrokken hadden. Een 'dood' huwelijk is ook niet alles en brengt weer een hoop andere problemen met zich mee. Ook hier: gebrek aan communicatie, aan empathie, aan gevoelens uiten, aan zitten en stil zijn en luisteren naar de ander, zonder te corrigeren, oordelen, adviseren, overnemen, bagatelliseren etc.

Je kan relaties, romantisch maar ook vriendschappelijk, familiaal, collegiaal etc enorm verdiepen en je leven zoveel rijker en mooier maken, zodat zelfmoord gewoon geen optie meer is in je hoofd, zelfs als iemand dichtbij je van je weggaat.

Door timberleek, vrijdag 9 november 2018 09:40

Denk dat er wel goede punten tussen zitten, maar ook wel wat dingen die ik te kort door de bocht vind.

Advies: vraag 3500 bruto startsalaris na je studie, of als mbo vakman 40 euro per uur
Vind ik een beetje simpel gedacht. Doe onderzoek naar een realistische beloning passend bij jouw opleidingsniveau en werk. Met de vuist op tafel slaan kan in de ene branche makkelijker dan in de andere. Probeer voor jezelf op te komen, maar staar je niet blind op (start)salaris.

Advies: ga voor je mentale gezondheid werken bij een jong bedrijf
Denk dat dit nogal persoonlijk is. Toevallig zit ik nu wel te kijken naar een dergelijke overgang. In het afgelopen jaar heb ik bij 2 "bestaande" bedrijven (middelgroot en groot) gewerkt en nooit het idee gehad dat ik ook maar iets bijdroeg. Was gewoon het volgende nummertje dat het volgende standaard werkje deed. Ik wil juist kunnen strijden voor een resultaat, iets wat ik bij deze 2 werkgevers nooit heb gevonden. Voor mij is dit advies mogelijk goed van toepassing, maar ik ken ook zat mensen die juist goed gedijen in zo'n "oude" grote logge organisatie. Mijn advies zou eerder zijn om jezelf even tijd te gunnen om te kijken wat je nou echt zoekt (ja ik weet dat dat moeilijk is van de zijlijn) en niet zomaar wat aan te grijpen.

Advies: waardeer je mede-man iets meer
Lijkt me in het algemeen iets wat niet verkeerd is, maar dan voor je mede-man (m/v)

Advies: maak scheiden weer een schande
Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Iedereen moet het recht hebben om gelukkig te zijn. Mensen veranderen nou eenmaal door de jaren. Liever dat mensen in goede harmonie gaan scheiden dan dat ze elkaar naar het leven gaan staan. "vroegah" was scheiden taboe, misschien dat het voor de buitenwereld allemaal zo leuk leek, maar ondertussen waren daar ook bergen huwelijken waar mensen elkaar niet konden luchten of zien. overspel, minachting en (verbaal) geweld kwamen zat voor. Ik hoop wel dat mensen niet te licht denken over huwelijk en vooral kinderen. Als je af en toe ziet hoe snel er een kind "moet komen", je kent elkaars naam amper.

Wel ben ik voor een betere onpartijdigheid rondom het scheiden. Vrouwen hebben veelal een mega "voordeel" in de scheidingsmarkt. ouderlijk gezag ligt meestal "als natuurlijk" bij de vrouw. Als man moet je van goede huize komen om dat te veranderen. Veel meer als "weekendpapa" zit er vaak niet in. En dan mag je al redelijk van geluk spreken. Het kind "gijzelen" tov de vader komt ook geregeld voor. Een aantal gevallen hiervan heb ik zelf van dichtbij meegemaakt. Als man kun je gewoon bijna niks op dat moment. Als de situatie andersom zou zijn geldt dat misschien ook voor vrouwen, maar dat komt nu eenmaal weinig voor. Het moet gewoon een gelijke "strijd" worden, en dan zonder de strijd.

Andersom mag je als man vaak wel krom liggen aan de alimentatie. Ik snap alimentatie prima, maar het mag wel wat aan banden gelegd worden. Hoewel dat nu minder wordt (want 2 werkende ouders) had je vaak als man een carriere om op te bouwen terwijl de vrouw thuis zit. Dat daar een regeling bij hoort snap ik heel goed. Maar de regelingen zijn niet zelden absurd genereus richting de vrouw en met een verdomde lange looptijd. Ook hier regelmatig gezien dat beide kampen al lang een nieuw leven hebben opgebouwd, beide nieuwe partners, beide een huisje enz enz enz. Maar dat er nog steeds grote sommen alimentatie worden rondgegooid omdat mevrouw zo arm is (lees: weigert te werken. Ook meermaals meegemaakt).

Ik heb gelukkig "prachtscheidingen" gezien waar vader en moeder goed met elkaar door 1 deur kunnen. Ouderlijk gezag hebben gedeeld (om de week) en hierbij rekening gehouden hebben met de plaats van hun nieuwe woning om rekening te houden met school, vriendjes etc. Helaas gaat het te vaak fout, en bieden de regels hier te veel mogelijkheden voor.

Door Tweakers user Uzuhl, vrijdag 9 november 2018 12:43

Zoals benoemd er zitten prima punten tussen, maar een aantal zijn persoonlijk/situatie gebonden.

Advies: ga voor je mentale gezondheid werken bij een jong bedrijf

Ik zou juist zeggen begin nooit bij een jong bedrijf, dat heeft bij mij juist averechts gewerkt.
Ik kwam uit een organisatie van 1500-2000 man waarna ik naar een jong bedrijf ging met een kleine 30 man en een hond van een directeur.

Geen vertrouwens-persoon, geen structuur, er werd niet gedelegeerd(alles moest langs de grote baas), en de lijst gaat nog wel even door.

niemand durfde wat te zeggen, tot ik mijn mond open trok en de korte periode die ik daar gezeten hebt tot een levende hel werd.

Nee altijd beginnen in een organisatie die hun zaken op orde hebben, en niet alles langs de grote man gaat.

Advies: maak scheiden weer een schande

Je wilt niet weten wat voor opluchtend gevoel de scheiding van mijn ouders veroorzaakte. Ik kan hier een lang en persoonlijk verhaal typen, maar nee niet doen.

Door Tweakers user aeterno, vrijdag 9 november 2018 14:34

"Een echte man die slaat zich erdoorheen en trekt zich niets van bovenstaande aan!"

Dit lijkt mij just onderdeel van het probleem, constant overal maar te horen krijgen dat we vooral stug in gareel door moeten lopen. ZIjn dingen bagger? Pech, doorbaggeren!
Is niet echt een bevorderlijke houding als je je al afvraagt waarom je de moeite uberhaupt neemt. Als het verdere voortbestaan geen zin heeft, dan is 'gewoon doorlopen' niets anders dan een bekrachtiging van die conclusie. Zelfs als het in eerste instantie lijkt te werken zal het op termijn alleen maar een verdere aversie opwekken. Het dagelijkse bestaan vergaat meer en meer tot iets dat voelt als een verplichting.

[Reactie gewijzigd op vrijdag 9 november 2018 14:34]


Door timberleek, vrijdag 9 november 2018 16:37

Uzuhl schreef op vrijdag 9 november 2018 @ 12:43:

Nee altijd beginnen in een organisatie die hun zaken op orde hebben, en niet alles langs de grote man gaat.
Grappig dat mijn ervaring precies andersom was.

Bij de grote bestaande organisaties mag HR en dergelijke wel goed geregeld zijn. Maar verder was alles 1 grote logge bende. Besluitvorming liep via tig managers, werkzaamheden hadden amper diepgang of uitdaging. Het grote geheel was niet zichtbaar. Nooit het idee gehad dat ik er iets bereikt heb. Dat haalde wel enorm de wind uit mijn zeilen. Alle initiatief ging een gigantische molen in. Dan leer je vlot af om iets te willen en ga je mee staan mopperen met de rest van de collega's

Scheelt misschien dat het in mijn geval een grote amerikaanse toko was.


Misschien is het vooral belangrijk om de groot/klein stelling niet zo zwart/wit te zien. Zal per persoon verschillen wat je het beste past, en per bedrijf wat het precies betekent.

Door Tweakers user Hahn, vrijdag 9 november 2018 19:24

Ik denk dat je de grootste redenen om zelfmoord te plegen totaal niet bespreekt. Waaronder eenzaamheid, wat TerraGuy al aanstipte, maar ook voelen dat je nergens bij hoort of je constant afgewezen voelen. Of wat dacht je van depressie?

En van dit advies gaan mijn nekharen echt recht overeind staan:
Advies: maak scheiden weer een schande
Waar slaat dit op? Je legt het eigenlijk ook zo goed als niet uit, je geeft een sneer naar vrouwen en zegt vervolgens 'maak scheiden weer een schande'.

Scheiden is geen schande, en zou dat ook nooit moeten zijn. Als het niet meer werkt, moet je eruit kunnen. Wil jij op je geweten hebben dat mensen doodongelukkig bij elkaar blijven, omdat het 'een schande' is om te scheiden?

Voor mij heb je met dat advies alleen al heel je blogpost teniet gedaan.

En ook dit advies:
Advies: vraag 3500 bruto startsalaris na je studie, of als mbo vakman 40 euro per uur
Nu ik het nog een keer lees zit ik eigenlijk een beetje af te vragen of je niet zit te trollen. Waarom 3500 bruto als starter? Waarom niet gelijk 5000? Of 10.000? Dan heb je gelijk geen geldproblemen meer :z

[Reactie gewijzigd op vrijdag 9 november 2018 19:27]


Door Tweakers user Harm_H, vrijdag 9 november 2018 20:34

Hahn schreef op vrijdag 9 november 2018 @ 19:24:
Ik denk dat je de grootste redenen om zelfmoord te plegen totaal niet bespreekt. Waaronder eenzaamheid, wat TerraGuy al aanstipte, maar ook voelen dat je nergens bij hoort of je constant afgewezen voelen.
Ben het met je eens dat deze persoonlijke facetten zwaar wegen.

Misschien hebben jongeren de illusie dat contact vervangen kan worden door een beeldscherm?

De 'sense of belonging' is ook erg belangrijk - wat is dat nog tegenwoordig? Een Twitch streamer of een youtube kanaal waar je denkt 'bij te horen'?
(zou wel verklaren waarom er duizenden euro's gedoneerd worden)

Constante afwijzing staat echter wel met een vergrijsde samenleving waar je geen recht van spreken hebt in samenleving, bedrijfsleven of verenigingen.
Hahn schreef op vrijdag 9 november 2018 @ 19:24:
Nu ik het nog een keer lees zit ik eigenlijk een beetje af te vragen of je niet zit te trollen. Waarom 3500 bruto als starter? Waarom niet gelijk 5000? Of 10.000?
Nee trollen zeker niet. Dat is wel heel onethisch.

Het komt eerder dat de oorzaak bij jezelf zoeken zwaarder is dan klagen over iets anders zoals werk, toekomst en vrouwen. De schuld verplaatsen is altijd populair geweest van joden tot vluchtelingen en moslims tegenwoordig.

Neemt niet weg dat externe factoren wel meetellen, maar niet in zo'n zware mate.

Het grote bewijs dat ik je ook kan geven is dat mensen met heel weinig, heel gelukkig kunnen zijn. Dus dat haakt mijn eigen argument onderuit. Al denk ik wel dat jongeren meer salaris moeten krijgen en een zelfstandig leven moeten kunnen opbouwen.

Edit: Een toekomstperspectief of uitweg zien is wel degelijk belangrijk.

[Reactie gewijzigd op vrijdag 9 november 2018 20:40]


Door Tweakers user TerraGuy, vrijdag 9 november 2018 21:56

Harm_H schreef op vrijdag 9 november 2018 @ 20:34:

Het grote bewijs dat ik je ook kan geven is dat mensen met heel weinig, heel gelukkig kunnen zijn. Dus dat haakt mijn eigen argument onderuit. Al denk ik wel dat jongeren meer salaris moeten krijgen en een zelfstandig leven moeten kunnen opbouwen.

Edit: Een toekomstperspectief of uitweg zien is wel degelijk belangrijk.
Het ligt dan aan je referentiekader. Vroegah waren mensen gelukkig met weinig, uitgaan deed je bij je vrienden thuis (of in een schuur) wat heel goedkoop was, ze bleven vaak thuis wonen totdat ze gingen trouwen om geld te sparen, velen draaiden elk dubbeltje 2x om voordat ze een uitgave deden, heel normaal allemaal. Nu wordt men ongelukkig als er niet minstens 1 verre vliegvakantie, auto van de zaak en een huis met tuin af kan op je 25ste. Want dat is nu veel meer normaal. Dan word je knap ongelukkig als dat niet lukt, terwijl je ook tevreden kan zijn met wat wél lukt en gewoon blijft streven, en weinig belang hecht aan spullen/huis/verre vakanties etc, aangezien dat een mens domweg niet gelukkig maakt, leuk extraatje maar meer niet.

Toekomstperspectief is inderdaad belangrijk. Is dat ook niet het onrealistische beeld wat geschept wordt door de media wat roet in het eten gooit, onrealistische doelen die meteen moeten lukken, eindeloze reclames die vertellen dat je niet gelukkig bent zonder product XYZ, gouden bergen die beloofd worden na je studie? M'n opa moest scharrelen van baan naar baan voordat hij ergens wat vast kon vinden om voor z'n gezin te zorgen. Hij bleef altijd optimistisch.

Misschien wordt een mens wel gelukkiger zonder tv, nauwelijks pc, veel bordspellen doen met vrienden en familie, voetballen en stoeprandje doen, boeken lezen, wandelen in het bos, leren vervelen en niksen op een camping voor 3 weken.

Door Tweakers user Helixes, zaterdag 10 november 2018 10:50

And I call the BS.
Mannen voelen zich (en zijn?) derderangs burgers, na vrouwen en kinderen. Mannen waren altijd al 'disposable' - en tegenwoordig - zonder erkenning. Na je huwelijk kan je elke dag wakker worden naast een vrouw die elk moment kan besluiten je leven kapot te maken - om je kinderen, huis en geld af te nemen. De helft van alle zelfmoorden zijn dan ook gescheiden personen.

Een cultuur waar emotionele labiliteit verheerlijkt wordt, 70%2 van de scheidingen geïnitieerd wordt door vrouwen en er steeds meer gebroken kinderen wonen bij alleenstaande moeders3 die denken dat ze beter af zijn zonder de vader ("you go girl!").
Ik voel dat je in je laatste factor je toegevoegde waarde probeert te verkopen. Ik heb deze mening eerder gelezen, en hij is controversieel.

Gelukkig doe je aan bronvermelding, zodat we de fundering van je mening kunnen herleiden. Er staan vijf belangrijke claims in deze allinea.

- Mannen zijn disposable;
- De helf t van de zelfmoorden is onder gescheiden personen;
- 70 % (eigenlijk 69%) van de scheidingen wordt geinitieerd door een vrouw;
- We leven in een cultuur waarin labiliteit verheerlijkt wordt en;
- Moeders denken dat kinderen beter af zijn in een gebroken gezin.

Slechts één van deze belangrijke claims krijgt een bronvermelding.

Eén van deze claims - van een onderzoek uitgevoerd in de VS (toepasbaar op, herhaalbaar in Nederlandse situatie?). Uit dat onderzoek: "The specific reasons for women’s greater agency in divorce remain opaque." We weten dus dat het gebeurd - maar niet waarom. Ik vraag me vooral af hoe je precies deze bron gevonden hebt.

Dan de belangrijkste claim: De helft van de zelfmoorden vindt plaats onder gescheiden personen. Dat is nogal een claim, zeg. Ik kon dit ook niet terugvinden in de cijfers van het CBS, bijvoorbeeld. Het beste wat ik kan vinden is dit CBS artikel uit 2002, waarin het zou gaan om (door mij uitgelezen uit grafiek 7) 17% van de mannen. Dus, graag bron of correctie.

En dan nog is niet duidelijk of er een verband bestaat tussen scheiding en zelfdoding. Eerder zou je ook kunnen pleiten dat het hebben van een levenspartner bescherming biedt tegen zelfmoord - dan dat de scheiding zelf mannen in grote getalen tot zelfmoord noopt. En wat, trouwens, van die stellen die niet trouwen, wel kinderen nemen en besluiten uitelkaar gaan? Volgens het aangehaalde Stanford onderzoek is er in die relaties juist geen onderscheid tussen man en vrouw als initiator van de scheiding.

En leven we in een cultuur waarin labiliteit verheerlijkt wordt? Werkelijk? Ik bedoel, het is jouw mening - maar dat is niet mijn observatie. Ook hier geldt dat onderbouwing wel fijn zou zijn, Zelfde geldt voor je opmerking dat mannen disposable zouden zijn. Ik weet dat het een zienswijze is in bepaalde kringen, maar ook hier ontbreekt een fundament, anders dan een plaatje met verwijzing naar een vroeg-twintigste eeuwse trope - die trouwens geen opgeld deed tijdens het zinken van de Titanic (die ik toch echt in de achtergrond zie).

En dan lijk je te suggereren dat vrouwen denken dat ze, samen met hun kinderen, beter af zijn in een gebroken gezin. Je suggereert een soort fundamentele ontrouw, maar daarmee doe je niet echt recht aan de totale afweging die daaraan ten grondslag ligt. Dat zou kunnen, maar daar ontbreekt de onderbouwing voor. Sterker, het door jou onder 2 aangehaalde artikel bevestigt juist dat we dit niet weten. Maar waar ik me vooral aan stoor is dat je deze stelling wel probeert te legitimeren door een ander (verder insignificant) deel van die zin bekrachtigd met een bronverwijzing.

Het lijkt me dat hier een populaire mening wordt herhaald uit een conservatieve, antifeministische hoek die vooral populair is in de VS. Of het dus je eigen mening is, is niet duidelijk. Je hebt inderdaad gelijk dat deze mening controversieel is (You can't handle the truth? Juist...) - maar die vraagt dus om extra gedegen onderzoek.

Zelfmoord is een hot topic, en vraagt inderdaad onze aandacht. Toch weet ik niet of dit soort generalisaties inderdaad wel wenselijk zijn, waar ze niet worden uiteengezet door mensen die zich daadwerkelijk verdiepen in de materie. Zoals aangestipt is in de eerste allinea is over deze cijfers onder de specialisten op dit gebied nog geen consensus. Juist bij een gevoelig onderwerp als deze denk ik dat ons dus bescheidenheid past. Zeker tot het moment dat feminisme inderdaad wordt aangestipt als oorzaak door de academia.

[Reactie gewijzigd op zaterdag 10 november 2018 10:54]


Door Tweakers user Harm_H, zaterdag 10 november 2018 11:24

Dank voor het uiteenzetten van de claims. Het is ook zeker een persoonlijke mening, die tegen het extreme femnisme is.

- Mannen zijn disposable;
Tja, mannen moeten zich nuttig maken. Er is onderzocht dat mannelijke dieren een rangorde hebben, met grote stress aan de extremen (de top en de bodem). Kijk ook vooral naar de hoofdzakelijk mannelijke daklozen. Aan de andere kant kennen we in Nederland bijstand, dus in dat licht is mijn claim onterecht.
Vanuit psychologische kant is deze claim misschien wel terecht: als een vrouw met iets zit zijn er veelal tientallen mannen geïnteresseerd om te luisteren, en bij een man, "houdt het maar beter voor je"

Een man moet zich nuttig maken voor erkenning, waarbij een vrouw dat niet hoeft te doen.

- De helft van de zelfmoorden is onder gescheiden personen;
Dat staat onderin hier: https://www.113.nl/cijfers-zelfdoding-nederland

- 70 % (eigenlijk 69%) van de scheidingen wordt geinitieerd door een vrouw;
De gebruikte bron zegt 69%. Dat klopt.

- We leven in een cultuur waarin emoties verheerlijkt wordt
Persoonlijke mening

- Moeders denken dat kinderen beter af zijn in een gebroken gezin.
De trend van instagram, facebook en feminisme. Daarbij geef ik een bron dat het aantal alleenstaande ouders toeneemt. Instabiliteit is slecht voor een kind.
Ik wil niet beweren dat alle scheidingen slecht zijn, wel dat het alleen in noodgevallen moet plaatsvinden en niet bij een pakje boter.

[Reactie gewijzigd op zaterdag 10 november 2018 13:09]


Door Tweakers user Nature, zaterdag 10 november 2018 14:41

Harm_H schreef op zaterdag 10 november 2018 @ 11:24:
- Moeders denken dat kinderen beter af zijn in een gebroken gezin.
De trend van instagram, facebook en feminisme. Daarbij geef ik een bron dat het aantal alleenstaande ouders toeneemt. Instabiliteit is slecht voor een kind.
Ik wil niet beweren dat alle scheidingen slecht zijn, wel dat het alleen in noodgevallen moet plaatsvinden en niet bij een pakje boter.
Ik vind het ook wel bizar dat een vrouw niet snel een kind uit huis zou zetten, maar een man uit huis zetten die ook een gezinslid is, dat is veel makkelijker lijkt het. Kinderen nemen het de moeder kwalijk, als alle rook verdwenen is, en de eenzijdige verklaringen doorgeprikt zijn jaren later. Maar dan is het vaak te laat, als de vader niet meer bij het gezin woont stopt hij een vader te zijn, en stoppen kinderen een vader te hebben.

[Reactie gewijzigd op zaterdag 10 november 2018 14:42]


Door hippocampus, zaterdag 10 november 2018 16:09

Eerlijk gezegd twijfelde ik sterk om deze blog überhaupt te plaatsen. Iets met "Most people can't handle the truth", "dit ligt te gevoelig", tot "ik ga zwaar beledigd worden" en de ban hamer. Of erger nog, ik versimpel de problematiek en doe de slachtoffers geen eer aan
De opsomming van jouw mening gevormd of gestaafd door jouw bronnen de waarheid noemen gaat wel wat ver. Ik krijg wel de indruk dat je de slachtoffers er met de haren bijtrekt ja, omdat ik na het lezen vooral het idee hebt dat je ze misbruikt voor je 'anti extreem feministische agenda'.

Bovendien raken jouw adviezen kant nog wal;

'Ga daar werken, vraag zoveel salaris, ga met meer respect met je medemensman om, ga vooral niet scheiden, en ga vooral dingen doen zonder vrouwen erbij.... 8)7

En dit zouden dan adviezen moeten zijn om de in de knel geraakte mannen weer op weg te helpen? Sorry, maar je lijkt totaal geen kennis te hebben over de materie.

Om nog maar te zwijgen over dit soort uitspraken;
Het komt eerder dat de oorzaak bij jezelf zoeken zwaarder is dan klagen over iets anders zoals werk, toekomst en vrouwen. De schuld verplaatsen is altijd populair geweest van joden tot vluchtelingen en moslims tegenwoordig.
Jammer, ik had enige hoop dat het geadverteerde punt in de titel besproken ging worden, maar het is een onsamenhangend antivrouw verhaal over de rug van ongelukkige mannen geworden. :/

Door Tweakers user Helixes, zaterdag 10 november 2018 16:15

- De helft van de zelfmoorden is onder gescheiden personen;
Dat staat onderin hier: https://www.113.nl/cijfers-zelfdoding-nederland
Nee, je leest de afbeelding verkeerd. Er wordt hier onterecht gebruik gemaakt van een circeldiagram. De waardes worden weergegeven als aantallen per 100.000. Dat betekent dus dat je deze moet vermenigvuldigen met de bevolkingsaantallen in die groep. Zo zouden volgens deze statistieken ongeveer 382 gescheidenen - maar ook ongeveer 697 gehuwden zich van het leven hebben beroofd in 2016. Da's al geen 50% meer. Gezien de zwaarte van deze uitspraak stel ik toch echt rectificatie voor...

En deze cijfers gaan over de gehele populatie, zonder te kijken naar geslacht. Als je verder kijkt naar het eerdere artikel uit 2002, dan zie je trouwens dat de waarschijnlijkheid dat een man zelfmoord pleegt als gescheidene met een vergelijkbare waarschijnlijkheid toeneemt als bij vrouwen. Blijkbaar is de mentale impact van een scheiding (als dat de reden al is) bij mannen dus vergelijkbaar met die impact bij vrouwen.

-------------------

Ik heb verder geen zin om gaten te schieten in je stuk. Ik begrijp dat je dit platform vooral graag als zeepkist gebruikt. Dat mag natuurlijk, maar je verkondigde mening staat of valt toch echt wel bij de onderbouwing - zeker waar de claims en het onderwerp van deze orde zijn. Blame feminism is te makkelijk, te vaak herkauwd op het internet, en teveel op de onderbuik (van sommige mannen). Je argumenten over respect trouwens net zo. Als je het dan toch wilt doen, onderzoek dan je mening; raadpleeg bronnen (vooral buiten je eigen informatiesfeer); en herzie waar nodig. Alleen zo kun je je onderscheiden van de duizenden herbakken meningen uit een bekende vorm met alle vooroordelen die daarbij horen....

[Reactie gewijzigd op zaterdag 10 november 2018 16:19]


Door Tweakers user Sissors, zaterdag 10 november 2018 17:30

Harm_H schreef op zaterdag 10 november 2018 @ 11:24:
Dank voor het uiteenzetten van de claims. Het is ook zeker een persoonlijke mening, die tegen het extreme femnisme is.
Gezien andere al je bronnen en beweringen in stukjes hebben gehakt, wil ik toch wel op deze reageren. Welk extreem feminisme? En natuurlijk, er zijn nog wel wat issues waarbij de man wordt achtergesteld, zoals wie de kinderen krijgt na een echtscheiding. Tegelijk laten we wel wezen, er zijn ook zaken waarbij vrouwen het lastiger hebben.

Maar goed, het extreem feminisme dus. Voor mij is dat echt iets wat voor 99% bestaat in incel propaganda. Maar in de praktijk heb ik het eigenlijk nog nooit meegemaakt. Oftewel wat is jouw praktijk ervaring met extreem feminisme? Want dit komt niet anders over dan alt-right groeperingen die nieuwsberichtjes van over de hele wereld verzamelen om maar aan genoeg 'bewijs' te komen dat het allemaal de schuld van de asielzoekers is. Maar nu dus om de schuld aan de 'extreme feministen' te geven.

En voor de duidelijkheid: Ik heb ook de pest aan extreme feministen. Maar ik geef ze niet de schuld overal van, en eigenlijk ben ik er in de praktijk dus nog nooit eentje tegengekomen.

Door Tweakers user Harm_H, zaterdag 10 november 2018 19:14

Zojuist hoor ik van een vriend die hiernaartoe wilde reizen dat er iemand voor de trein is gesprongen.

Zucht.

Ik moet zeggen dat ik @TerraGuy de belangrijkste reactie vind. Hopelijk kunnen we deze issues verhelpen.

* Eenzaamheid
* Vertekend beeld van de werkelijkheid
* Oververmoeid door een continue stroom aan prikkels
* Over je eigen grenzen gaan
* Illusie van uitzichtloosheid

Misschien een idee voor een volgende blog om daar op in te zoomen. Het klagen op externe factoren heeft inderdaad weinig zin. De enige die je kan veranderen ben je zelf.

[Reactie gewijzigd op zaterdag 10 november 2018 19:50]


Door Ronald, zaterdag 10 november 2018 19:51

https://www.forestapp.cc/en/

Een appje zodat je jezelf meer van je telefoon af blijft.
Werkt simpel, met tijd groet je plantje. Wanneer je je telefoon unlockt gaat het plantje dood.

Door Tweakers user TerraGuy, zaterdag 10 november 2018 23:24

Harm_H schreef op zaterdag 10 november 2018 @ 19:14:
Zojuist hoor ik van een vriend die hiernaartoe wilde reizen dat er iemand voor de trein is gesprongen.

Zucht.
Damn... ;(
Ik moet zeggen dat ik @TerraGuy de belangrijkste reactie vind. Hopelijk kunnen we deze issues verhelpen.

* Eenzaamheid
* Vertekend beeld van de werkelijkheid
* Oververmoeid door een continue stroom aan prikkels
* Over je eigen grenzen gaan
* Illusie van uitzichtloosheid

Misschien een idee voor een volgende blog om daar op in te zoomen. Het klagen op externe factoren heeft inderdaad weinig zin. De enige die je kan veranderen ben je zelf.
Ik zou 'inadequate communicatie' ook bij het rijtje willen voegen, al hebben 'over je grenzen gaan' en 'eenzaamheid' zeker te maken met communicatie . Dit weekend doe ik een workshop waarbij communiceren op de voorgrond staat, en dan blijkt dat afbrekend of opbouwend communiceren een wereld van verschil is. Het leven kan er heel mooi of heel naar van worden, terwijl het misschien niet eens slecht bedoelt is kan het wel dat effect op iemand hebben.

En dat communiceren begint al bij ouder<->kind relaties. De meeste issues die vandaag in de groep gegooid werden gingen over flinke knauwen die mensen hebben gehad omdat hun ouders er niet voor hun waren, niet naar hun luisterden op momenten dat het heel belangrijk voor hun was, te horen kregen dat ze niet moesten zeuren, bedreigd werden met straf als ze dit of dat niet deden, dat ze niet zo emotioneel moesten doen, of ouders kwamen met goedbedoelde adviezen waar het kind helemaal geen behoefte aan had.
Dáár begint het al, ze hebben een verstoorde relatie gekregen met hun ouders en nemen dan vaak dezelfde ongezonde communicatiegewoonten over in hun eigen relaties later en dat gaat regelmatig fout.
Ik ben nu het boek 'Luisteren naar kinderen' aan het lezen, van Thomas Gordon. Tot nu toe vind ik het erg waardevol wat hij schrijft, en had gewild dat míjn ouders dit boek hadden gelezen voordat ze mij gingen opvoeden :)

Op school zouden communicatielessen ook heel waardevol kunnen zijn: hoe los je ruzies effectief op? Hoe geef je duidelijk aan wat je dwars zit waarbij je de ander in zijn/haar waarde laat? Hoe kun je een verzoek opstellen naar anderen die een grote kans geeft dat ze je verzoek inwilligen? En hoe kun je omgaan met een 'nee' van een ander? Hoe communiceer je met mensen die anders denken dan jij?

En in relaties, communiceren wordt dan superbelangrijk. Echt zijn, open zijn, écht luisteren naar de ander, vragen dat je ander ook écht naar jou luistert, zonder oordelen, ongevraagde adviezen, bagatelliseren, het gesprek overnemen etc. Als je er op let, gebeurt dat allemaal heel vaak. En dat is zo zonde van het contact! Het kan zoveel verdriet opleveren, hoe goed je het ook bedoelt.

Scheiden gebeurt niet zomaar. Van alle relaties die ik kapot heb zien gaan in mijn omgeving komt het toch steeds weer op inadequate communicatie neer. Als ik vraag waarom het uit is gegaan, krijg ik vaak eerst de eerste laag te horen: hij is vreemd gegaan, zij is instabiel, het werd saai, voelde me niet zo verbonden, zij wou wat anders dan ik etc. Als ik echter doorvraag, kom ik op diepere lagen: onvoldoende grenzen aangeven, onvoldoende wensen aangeven, onvoldoende goed naar elkaar luisteren, onvoldoende zelfkennis om überhaupt wensen aan te geven, wel fysiek maar niet emotioneel aanwezig zijn, onbewust van afbrekende communicatie in de relatie etc. Bijna logisch dat het een relatiebreuk opleverde, anders zouden er heel wat ongelukkige stellen bij elkaar zijn, doormodderend.

Ik vermoed dat het aantal zelfmoorden flink zal dalen als kinderen zich gezien voelen, geaccepteerd voelen, verbonden voelen met hun ouders. Zo vaak (direct of indirect) te horen hebben gekregen dat ze goed zijn zoals ze zijn dat het vastgemetseld is van binnen. En daarna kinderen goed leren communiceren met leeftijdsgenoten om hechte vriendschappen leren te creëren. Om vervolgens open en eerlijke liefdesrelaties op te bouwen waarbij je kan 'thuiskomen' bij de ander.

Door Tweakers user Harm_H, maandag 12 november 2018 07:18

Helixes schreef op zaterdag 10 november 2018 @ 16:15:
[...]

Ik heb verder geen zin om gaten te schieten in je stuk. Ik begrijp dat je dit platform vooral graag als zeepkist gebruikt.
Ik geef 5 realistische oorzaken:
Schulden, arbeid, vergrijzing, feminisme en klimaatverandering

In Japan is de problematiek groter met zelfmoord en hikikomori - veel wijst er op dat wij ook die kant op gaan.

Het is makkelijk van je om een groot tekstblok te plaatsen als kritiek met weinig inhoud om deze af te knallen in plaats van met alternatieven te komen:
"Over welke 'elektrische schok' hebben jonge mannen geen controle meer?"

[Reactie gewijzigd op maandag 12 november 2018 07:25]


Door Tweakers user TerraGuy, maandag 12 november 2018 11:35

Harm_H schreef op maandag 12 november 2018 @ 07:18:

"Over welke 'elektrische schok' hebben jonge mannen geen controle meer?"
Out-of-the-box gedacht: het idee dat je overal controle op kan/moet kunnen hebben zorgt voor meer zelfmooden..

Eén van de ergste klappen die ik gekregen heb kwam doordat ik dacht 'alles onder controle' te hebben terwijl dat schijn bleek. Dat kwam heel hard aan, mijn wereld stortte aardig in op dat moment! Nu ik na jaren lang ploeteren, successen en neus stoten meer geleerd heb om controle los te laten merk ik veel meer rust. Controle is een illusie. :) Dat is wederom niet wat ons geleerd wordt, en heel schadelijk heb ik aan den lijve ondervonden.

Door Tweakers user Helixes, maandag 12 november 2018 13:58

Harm_H schreef op maandag 12 november 2018 @ 07:18:
Ik geef 5 realistische oorzaken:
Schulden, arbeid, vergrijzing, feminisme en klimaatverandering
Eigenlijk lees ik respect terug - maar vooruit.

Ik ben met je eens dat schulden en arbeid een belangrijke factor zijn. Ik deel je mening niet zozeer voor zover het Respect betreft - maar over feminisme zijn we het grondig oneens. Het is een opvallende toevoeging, die slecht op slechte onderbouwing kan rekenen (zoals eerder uiteengezet). Klimaatverandering is een factor die ik in de lijstjes niet kan terugvinden - maar ik sta hem je toe.

Waar feminisme er toch uitspringt is dat je suggereert dat feminisme - in sommige gevallen althans - dodelijk kan kan zijn voor mannen. Je zou dat demonisering kunnen noemen van een gedachtegoed of ideaal - en, ja, daar ageer ik tegen. Niet omdat ik voor of tegen feminisme ben. Maar omdat ik de polarisatie zo langzamerhand zat ben. Je doet dat trouwens ook op basis van wat tegenwoordig fake news heet. Het feit dat je nog steeds niet hebt gerectificeert wijst er ook op dat je wel degelijk met één van de kampen identificeert.
Het is makkelijk van je om een groot tekstblok te plaatsen als kritiek met weinig inhoud om deze af te knallen in plaats van met alternatieven te komen:
"Over welke 'elektrische schok' hebben jonge mannen geen controle meer?"
Dat heeft Learned Helplessness en leidt vaak tot depressie. Een goed medicijn daartegen is therapie - en dat is grappig. Hoewel je beweert dat de samenleving labiliteit verheerlijkt, had ik toch graag gezien dat vooral daarin mannen afwijken van vrouwen: zij zoeken wel, en eerder hulp. En juist dat is een prima voorspellende factor voor uitkomst van zelfmoordgedachten - in positieve zin.

Door Tweakers user Jelle Brolnir, dinsdag 13 november 2018 18:55

Ach, ik was de controle over mijn leven en mijn emoties kwijt. Doelloos scrollen op facebook etc etc. Lekker veel werken en er geen zin meer in hebben. Nu is dit kort door de bocht en zeker niet voor iedereen, ik laat mij niet meer pushen en doe waar ik zin in heb. Uitzendburea zegt laten weten voor morgenochtend want voor jou 10 anderen ? Prima joh. Dan bel je toch lekker iemand anders. Waarom zit je niet op facebook ? Waarom wel ? Overwerken want anders komt het niet af ? Zorg dan eerst maar is dat ik teveel gemaakte uren fatsoenlijk kan opnemen. En ja, dat klinkt alsof ik lekker doe waar ik zelf zin in heb en dat klopt ten dele ook. Ik ben er gelukkig onder en ik kan nog steeds prima door 1 deur met anderen.

De sleutel voor mijn geluk zat in afscheid nemen van zaken die druk gaven en mij vooral niet meer kapot te laten prikkelen door meuk die snelle voldoening gaven. Nooit meer wil ik langs de weg staan met wanhopige gedachten omdat ik verzuip in metershoge verwachtingen.

Door Tweakers user Harm_H, vrijdag 16 november 2018 02:47

Ik denk ook te voelen waarom mensen als Avicii dit doen.

Creatieve, emotionele mensen die daarin doorslaan. Hoge toppen creëert diepe dalen. Daarbij worden ze aanbeden als Avicii, niet als Tim Bergling.

Men houdt van je masker, niet van jou.

Reactie formulier
(verplicht)
(verplicht, maar wordt niet getoond)
(optioneel)